De invloed van noise cancelling op het sociale gedrag

Even wegzinken in stilte, midden in de openbare ruimte. Op een druk perron, in de trein of op straat. Met noise cancelling is dat steeds makkelijker geworden. Voor de een is het een fijne ontsnapping aan een wereld vol prikkels, voor de ander een doorn in het oog. Want wat doet die kunstmatige stilte eigenlijk met ons gehoor, en met ons sociale gedrag? Worden we er luidruchtiger van doordat iedereen toch beschikt over noise cancelling?

Critici waarschuwen dat langdurig gebruik van noise cancelling de prikkeldrempel kan verlagen. Minder geluid wordt de norm. Wie daarna de koptelefoon afzet, kan het gevoel hebben dat de wereld plotseling overweldigend luid is. Alsof het volume van het dagelijks leven ineens te ver openstaat.

Tegelijkertijd is het effect van geluid en stilte allesbehalve universeel. Niet iedereen hoort hetzelfde, en niet iedereen ervaart geluid op dezelfde manier. Voor sommige mensen is noise cancelling geen luxe, maar een noodzaak om überhaupt te kunnen functioneren. Ook onze achtergrond speelt een rol: wie opgroeit in een klein dorp, ontwikkelt vaak een andere gevoeligheid voor geluid dan iemand die is grootgebracht in een drukke stad. Het schema Aural Diversity van geluidsonderzoeker Andrew Hugill laat zien hoe uiteenlopend ons gehoor kan zijn, en hoe die verschillen bepalen hoe gevoelig we zijn voor prikkels.

Maar wat betekent noise cancelling voor ons sociale gedrag en onze relatie tot de wereld om ons heen? Luister hieronder naar het fragment over noise cancelling, van de uitzending De Nacht Van KRO-NCRV. Hier spreekt Elif Kan met kunstenaar en geluidsonderzoeker Michiel Huijsman.