appjecalendarcheckchevron-downchevron-leftchevron-rightchevron-upclosedownloaddragfacebookfast-backwardfast-forwardgoogle-plusiconinstagramlinkedinlistlisten-livelogo-nporadio1logo-tour-de-france mailmicrophonepauseperson-man-2person-woman-4phonepinterestplayplaylistplyr-nextplyr-prevquestionquotesearchsharesorter--up-and-down star--open-and-filled star-openstarthumbdownthumbuptwitterwatch-livewhatsappyoutubeplyr-captions-off plyr-captions-on plyr-enter-fullscreen plyr-exit-fullscreen plyr-fast-forward plyr-muted plyr-pause plyr-play plyr-restart plyr-rewind plyr-volume
Nu: Nachtzuster
Afbeelding

Het Marathoninterview

Het Marathoninterview. Verhalen die dichterbij komen dan de waan van de dag ons meestal toelaat.

Podcast afleveringen

VPRO Marathoninterview - Anita Leeser-Gassan: uur 3

vrijdag 1 augustus 2003, 10:56 uur

Nadat kinderrechter Anita Leeser na vele jaren met pensioen ging, zocht zij uit hoe het verder was gegaan met kinderen die zij in haar werk had ontmoet. Haar zoektocht (en haar leven) werd vastgelegd door Loes de Fauwe in een boek dat verscheen in 2008. In 2003 sprak Irene Houthuijs drie uur lang met haar op de radio.

-----------------------------------------------
Mr. Anita Beatrix Leeser-Gassan was advocaat en procureur te Amsterdam, rechter-plaatsvervanger, rechter en vice-president van de rechtbank Amsterdam.
Zij is tevens voorzitter van de Clara stichting, Lid Cas (Coördinatie alternatieve sancties), Voorzitter Onderzoekscommissie klachtenregeling seksuele intimidatie van de VU en Commissaris Diamant Association BV.
Ze heeft twee kinderen en vier kleinkinderen.
--------------------------------------------

Wie is Anita Leeser-Gassan
Anita Leeser (Amsterdam, 1935) is één van de meest ervaren rechters in Amsterdam. Ruim 25 jaar spreekt ze al vonnissen of vrijspraken uit, waarvan negentien jaar als kinderrechter. Daarvoor had ze een eigen advocatenpraktijk.
Mr. Anita Leeser-Gassan was te zien als één van de drie politierechters in de VPRO-televisie-documentaire ‘In de Rode Zaal’.
In deze documentaire ondervroeg en veroordeelde Anita Leeser een moeder die met valse handtekeningen de rekening van haar zoon leeghaalde. Ook sprak ze een man die een stoeptegel door de ruit van zijn ex-vrouw zou hebben gegooid drie keer vermanend toe dat het wel eens fataal had kunnen aflopen. Als rechter probeert Anita Leeser achter de beweegredenen van de verdachten te komen.

Veertig jaar geleden maakte Anita Leeser met onder andere Milo Anstadt de spraakmakende serie ‘Vara’s televisie-rechtbank’. Amateurs speelden daarin werkelijke rechtszaken na. Ze deed voor dit televisieprogramma de research en ze was tijdens de nagespeelde rechtszittingen de griffier. Ze wilde het publiek vertrouwd maken met de gang van zaken in de rechtbank.
In de rechtszaal komt Anita Leeser regelmatig verdachten tegen die zij eerder als kinderrechter in de beklaagdenbank tegenkwam. Ook als strafrechter refereert zij vaak aan het belang van kinderen. ‘Pas op uw tellen. En wees vooral zuinig op uw kind.’

Zelf heeft Anita Leeser in de oorlog ondergedoken gezeten. Ze was acht jaar en moest ze zich met haar ouders en samen met een ander gezin in een zijkamertje schuil houden, terwijl de vijf kinderen die in dat huis woonden van niets mochten weten.

Na zes weken moesten ze naar een pension verhuizen, waar ze later werd verraden. Toch ziet ze de moeder van dat gezin, tante Dicky, als haar ‘onderduikmoeder’. Ieder jaar bracht Anita Leeser bevrijdingsdag met haar door. Ook dit jaar. Een paar weken na 5 mei overleed tante Dicky. Ze was toen 95 jaar.

Anita Leeser heeft haar oorlogservaringen vastgelegd op video, voor het Steven Spielberg project ‘Survivors of the Shoah’. Gedetailleerd beschrijft ze hoe ze met haar moeder via Westerbork op 1 augustus 1944 (vandaag precies 59 jaar geleden) naar Bergen Belsen is getransporteerd.

Haar oorlogsjaren hebben haar blijvend beïnvloed. Ze is in 1953 rechten gaan studeren, vanwege haar rechtvaardigheidsgevoel. Tot op de dag van vandaag is dat haar leidraad. Ze spreekt nog steeds recht, ook al is ze de pensioengerechtigde leeftijd gepasseerd. De aangekondigde bezuinigingen voor justitie deden haar twijfelen. Kan ik wel blijven werken als jonge rechters vanwege geldgebrek naar huis gestuurd worden?

Tijdens één van haar zittingen vroeg een verdachte haar: waarom zou ik mijn laatste bolletje cocaïne verkopen?’ Ach meneer,’ verzuchtte politierechter Leeser. ‘Waarom mensen dingen doen begrijp ik na al die jaren nog steeds niet.’

Een gesprek over haar oorlogsjeugd, over haar leven, over haar drijfveren, over de rechtbank als spiegel van de samenleving en over de veronderstelde mildheid van het Nederlandse rechtssysteem.

VPRO Marathoninterview - Anita Leeser-Gassan: uur 1

vrijdag 1 augustus 2003, 10:28 uur

Nadat kinderrechter Anita Leeser na vele jaren met pensioen ging, zocht zij uit hoe het verder was gegaan met kinderen die zij in haar werk had ontmoet. Haar zoektocht (en haar leven) werd vastgelegd door Loes de Fauwe in een boek dat verscheen in 2008. In 2003 sprak Irene Houthuijs drie uur lang met haar op de radio.

-----------------------------------------------
Mr. Anita Beatrix Leeser-Gassan was advocaat en procureur te Amsterdam, rechter-plaatsvervanger, rechter en vice-president van de rechtbank Amsterdam.
Zij is tevens voorzitter van de Clara stichting, Lid Cas (Coördinatie alternatieve sancties), Voorzitter Onderzoekscommissie klachtenregeling seksuele intimidatie van de VU en Commissaris Diamant Association BV.
Ze heeft twee kinderen en vier kleinkinderen.
--------------------------------------------

Wie is Anita Leeser-Gassan
Anita Leeser (Amsterdam, 1935) is één van de meest ervaren rechters in Amsterdam. Ruim 25 jaar spreekt ze al vonnissen of vrijspraken uit, waarvan negentien jaar als kinderrechter. Daarvoor had ze een eigen advocatenpraktijk.
Mr. Anita Leeser-Gassan was te zien als één van de drie politierechters in de VPRO-televisie-documentaire ‘In de Rode Zaal’.
In deze documentaire ondervroeg en veroordeelde Anita Leeser een moeder die met valse handtekeningen de rekening van haar zoon leeghaalde. Ook sprak ze een man die een stoeptegel door de ruit van zijn ex-vrouw zou hebben gegooid drie keer vermanend toe dat het wel eens fataal had kunnen aflopen. Als rechter probeert Anita Leeser achter de beweegredenen van de verdachten te komen.

Veertig jaar geleden maakte Anita Leeser met onder andere Milo Anstadt de spraakmakende serie ‘Vara’s televisie-rechtbank’. Amateurs speelden daarin werkelijke rechtszaken na. Ze deed voor dit televisieprogramma de research en ze was tijdens de nagespeelde rechtszittingen de griffier. Ze wilde het publiek vertrouwd maken met de gang van zaken in de rechtbank.
In de rechtszaal komt Anita Leeser regelmatig verdachten tegen die zij eerder als kinderrechter in de beklaagdenbank tegenkwam. Ook als strafrechter refereert zij vaak aan het belang van kinderen. ‘Pas op uw tellen. En wees vooral zuinig op uw kind.’

Zelf heeft Anita Leeser in de oorlog ondergedoken gezeten. Ze was acht jaar en moest ze zich met haar ouders en samen met een ander gezin in een zijkamertje schuil houden, terwijl de vijf kinderen die in dat huis woonden van niets mochten weten.

Na zes weken moesten ze naar een pension verhuizen, waar ze later werd verraden. Toch ziet ze de moeder van dat gezin, tante Dicky, als haar ‘onderduikmoeder’. Ieder jaar bracht Anita Leeser bevrijdingsdag met haar door. Ook dit jaar. Een paar weken na 5 mei overleed tante Dicky. Ze was toen 95 jaar.

Anita Leeser heeft haar oorlogservaringen vastgelegd op video, voor het Steven Spielberg project ‘Survivors of the Shoah’. Gedetailleerd beschrijft ze hoe ze met haar moeder via Westerbork op 1 augustus 1944 (vandaag precies 59 jaar geleden) naar Bergen Belsen is getransporteerd.

Haar oorlogsjaren hebben haar blijvend beïnvloed. Ze is in 1953 rechten gaan studeren, vanwege haar rechtvaardigheidsgevoel. Tot op de dag van vandaag is dat haar leidraad. Ze spreekt nog steeds recht, ook al is ze de pensioengerechtigde leeftijd gepasseerd. De aangekondigde bezuinigingen voor justitie deden haar twijfelen. Kan ik wel blijven werken als jonge rechters vanwege geldgebrek naar huis gestuurd worden?

Tijdens één van haar zittingen vroeg een verdachte haar: waarom zou ik mijn laatste bolletje cocaïne verkopen?’ Ach meneer,’ verzuchtte politierechter Leeser. ‘Waarom mensen dingen doen begrijp ik na al die jaren nog steeds niet.’

Een gesprek over haar oorlogsjeugd, over haar leven, over haar drijfveren, over de rechtbank als spiegel van de samenleving en over de veronderstelde mildheid van het Nederlandse rechtssysteem.

VPRO Marathoninterview - Mient Jan Faber: uur 3

vrijdag 25 juli 2003, 15:20 uur

In zijn boek ‘Te wapen’ legt Mient Jan Faber uit hoe hij na lang pleiten voor ontwapening tijdens de Koude Oorlog, tot inzicht kwam dat gewapend ingrijpen soms wél nodig is. Dat was al begonnen begin jaren Zero en dat bleek tijdens het Marathoninterview in 2003 dat hij voerde met Rik Delhaas en waarin hij citeerde uit ’staatsgeheimen’
-------------------------

Wie is Mient-Jan Faber
Mient-Jan Faber (Coevorden, 1940) komt uit een gereformeerd nest met zes kinderen. Hij werd bekend als voorman van het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV).
Zijn vader, een Friese ambtenaar, was ouderling en had een druk verenigings- en bestuursleven. Zoon Faber volgde alle gewoonten op en ging uiteindelijk abstracte wiskunde studeren aan de Vrije Universiteit. Een wetenschappelijke carrière lag voor de hand, tot het moment dat hij in aanraking kwam met de vredesbeweging.
In 1974 werd Faber Algemeen secretaris bij het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV). In 1977 begon het IKV vooral op zijn instigatie met de campagne 'Help de kernwapens de wereld uit, om te beginnen uit Nederland'. Faber werd de gezichtsbepalende figuur in het Komitee Kruisraketten Nee, waarin talrijke politieke partijen, de FNV en de vredesbewegingen samenwerkten. Het comité organiseerde twee demonstraties: in 1981 in Amsterdam en in 1983 in Den Haag, waaraan honderdduizenden mensen deelnamen.
Zijn kritische uitlatingen maakten Faber niet altijd populair, binnen noch buiten het IKV. Ook zijn recente standpunt in de kwestie-Irak ontlokte veel kritiek, vooral in de kerken. Het IKV was tegen de Amerikaans-Britse aanval zonder VN-mandaat, maar toen de oorlog eenmaal was begonnen, zei Faber dat die niet kan stoppen voordat Saddam Hussein verdreven is.
Faber is naast in het IKV sinds 1995 actief als directeur Helsinki Citizens Assembly, een groepering van vredesbewegingen, vakbonden en politieke partijen uit heel Europa. De Assembly wil de macht van het maatschappelijk middenveld (in Fabers woorden 'civiele samenleving') tonen. Ook schreef hij diverse artikelen en kwam in 1985 met Dagboekaantekeningen 'Min x min = plus' en vorig jaar met Srebrenica, 'de genocide die niet werd voorkomen'. De laatste jaren reisde Faber veelvuldig naar nieuwe conflictgebieden zoals de Balkan en het Midden-Oosten. In zijn omstreden brochure over Srebrenica schrijft hij dat het kabinet en de landmacht het er op twee cruciale momenten bij hebben laten zitten. Hij baseerde zich onder meer op passages uit notulen van de ministerraad, die het stempel 'staatsgeheim' hadden.
Mient Jan Faber treedt per 1 juli 2004 terug als Algemeen secretaris van het IKV, omdat die functie dan vervalt. In een interview met HP/De Tijd zei hij hierover: 'Alle beroering en opwinding van de laatste tijd hebben ertoe geleid dat mijn functie wordt afgeschaft. Niet met mijn instemming. Maar het gebeurt wel. Ik verdwijn via de achterdeur'.
Wat hij daarna in de vredesorganisatie gaat doen, is niet bekend. Daarover zijn het bestuur en Faber nog met elkaar in gesprek.

VPRO Marathoninterview - Mient Jan Faber: uur 2

vrijdag 25 juli 2003, 15:14 uur

In zijn boek ‘Te wapen’ legt Mient Jan Faber uit hoe hij na lang pleiten voor ontwapening tijdens de Koude Oorlog, tot inzicht kwam dat gewapend ingrijpen soms wél nodig is. Dat was al begonnen begin jaren Zero en dat bleek tijdens het Marathoninterview in 2003 dat hij voerde met Rik Delhaas en waarin hij citeerde uit ’staatsgeheimen’
-------------------------

Wie is Mient-Jan Faber
Mient-Jan Faber (Coevorden, 1940) komt uit een gereformeerd nest met zes kinderen. Hij werd bekend als voorman van het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV).
Zijn vader, een Friese ambtenaar, was ouderling en had een druk verenigings- en bestuursleven. Zoon Faber volgde alle gewoonten op en ging uiteindelijk abstracte wiskunde studeren aan de Vrije Universiteit. Een wetenschappelijke carrière lag voor de hand, tot het moment dat hij in aanraking kwam met de vredesbeweging.
In 1974 werd Faber Algemeen secretaris bij het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV). In 1977 begon het IKV vooral op zijn instigatie met de campagne 'Help de kernwapens de wereld uit, om te beginnen uit Nederland'. Faber werd de gezichtsbepalende figuur in het Komitee Kruisraketten Nee, waarin talrijke politieke partijen, de FNV en de vredesbewegingen samenwerkten. Het comité organiseerde twee demonstraties: in 1981 in Amsterdam en in 1983 in Den Haag, waaraan honderdduizenden mensen deelnamen.
Zijn kritische uitlatingen maakten Faber niet altijd populair, binnen noch buiten het IKV. Ook zijn recente standpunt in de kwestie-Irak ontlokte veel kritiek, vooral in de kerken. Het IKV was tegen de Amerikaans-Britse aanval zonder VN-mandaat, maar toen de oorlog eenmaal was begonnen, zei Faber dat die niet kan stoppen voordat Saddam Hussein verdreven is.
Faber is naast in het IKV sinds 1995 actief als directeur Helsinki Citizens Assembly, een groepering van vredesbewegingen, vakbonden en politieke partijen uit heel Europa. De Assembly wil de macht van het maatschappelijk middenveld (in Fabers woorden 'civiele samenleving') tonen. Ook schreef hij diverse artikelen en kwam in 1985 met Dagboekaantekeningen 'Min x min = plus' en vorig jaar met Srebrenica, 'de genocide die niet werd voorkomen'. De laatste jaren reisde Faber veelvuldig naar nieuwe conflictgebieden zoals de Balkan en het Midden-Oosten. In zijn omstreden brochure over Srebrenica schrijft hij dat het kabinet en de landmacht het er op twee cruciale momenten bij hebben laten zitten. Hij baseerde zich onder meer op passages uit notulen van de ministerraad, die het stempel 'staatsgeheim' hadden.
Mient Jan Faber treedt per 1 juli 2004 terug als Algemeen secretaris van het IKV, omdat die functie dan vervalt. In een interview met HP/De Tijd zei hij hierover: 'Alle beroering en opwinding van de laatste tijd hebben ertoe geleid dat mijn functie wordt afgeschaft. Niet met mijn instemming. Maar het gebeurt wel. Ik verdwijn via de achterdeur'.
Wat hij daarna in de vredesorganisatie gaat doen, is niet bekend. Daarover zijn het bestuur en Faber nog met elkaar in gesprek.

VPRO Marathoninterview - Mient Jan Faber: uur 1

vrijdag 25 juli 2003, 15:00 uur

In zijn boek ‘Te wapen’ legt Mient Jan Faber uit hoe hij na lang pleiten voor ontwapening tijdens de Koude Oorlog, tot inzicht kwam dat gewapend ingrijpen soms wél nodig is. Dat was al begonnen begin jaren Zero en dat bleek tijdens het Marathoninterview in 2003 dat hij voerde met Rik Delhaas en waarin hij citeerde uit ’staatsgeheimen’
-------------------------

Wie is Mient-Jan Faber
Mient-Jan Faber (Coevorden, 1940) komt uit een gereformeerd nest met zes kinderen. Hij werd bekend als voorman van het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV).
Zijn vader, een Friese ambtenaar, was ouderling en had een druk verenigings- en bestuursleven. Zoon Faber volgde alle gewoonten op en ging uiteindelijk abstracte wiskunde studeren aan de Vrije Universiteit. Een wetenschappelijke carrière lag voor de hand, tot het moment dat hij in aanraking kwam met de vredesbeweging.
In 1974 werd Faber Algemeen secretaris bij het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV). In 1977 begon het IKV vooral op zijn instigatie met de campagne 'Help de kernwapens de wereld uit, om te beginnen uit Nederland'. Faber werd de gezichtsbepalende figuur in het Komitee Kruisraketten Nee, waarin talrijke politieke partijen, de FNV en de vredesbewegingen samenwerkten. Het comité organiseerde twee demonstraties: in 1981 in Amsterdam en in 1983 in Den Haag, waaraan honderdduizenden mensen deelnamen.
Zijn kritische uitlatingen maakten Faber niet altijd populair, binnen noch buiten het IKV. Ook zijn recente standpunt in de kwestie-Irak ontlokte veel kritiek, vooral in de kerken. Het IKV was tegen de Amerikaans-Britse aanval zonder VN-mandaat, maar toen de oorlog eenmaal was begonnen, zei Faber dat die niet kan stoppen voordat Saddam Hussein verdreven is.
Faber is naast in het IKV sinds 1995 actief als directeur Helsinki Citizens Assembly, een groepering van vredesbewegingen, vakbonden en politieke partijen uit heel Europa. De Assembly wil de macht van het maatschappelijk middenveld (in Fabers woorden 'civiele samenleving') tonen. Ook schreef hij diverse artikelen en kwam in 1985 met Dagboekaantekeningen 'Min x min = plus' en vorig jaar met Srebrenica, 'de genocide die niet werd voorkomen'. De laatste jaren reisde Faber veelvuldig naar nieuwe conflictgebieden zoals de Balkan en het Midden-Oosten. In zijn omstreden brochure over Srebrenica schrijft hij dat het kabinet en de landmacht het er op twee cruciale momenten bij hebben laten zitten. Hij baseerde zich onder meer op passages uit notulen van de ministerraad, die het stempel 'staatsgeheim' hadden.
Mient Jan Faber treedt per 1 juli 2004 terug als Algemeen secretaris van het IKV, omdat die functie dan vervalt. In een interview met HP/De Tijd zei hij hierover: 'Alle beroering en opwinding van de laatste tijd hebben ertoe geleid dat mijn functie wordt afgeschaft. Niet met mijn instemming. Maar het gebeurt wel. Ik verdwijn via de achterdeur'.
Wat hij daarna in de vredesorganisatie gaat doen, is niet bekend. Daarover zijn het bestuur en Faber nog met elkaar in gesprek.

VPRO Marathoninterview - Jan van Hooff: uur 3

vrijdag 18 juli 2003, 14:43 uur

Hij groeide op met apen, zijn opa was baas van de Arnhemse dierentuin. Na school studeerde hij biologie en promoveerde uiteindelijk op het vergelijken van gelaatsuitdrukkingen bij mensen en apen. In 2007 was hij de man die kon uitleggen wat Bokito in Blijdorp bezielde toen hij uitbrak.
Rob van Hattum praatte in 2003 al drie uur lang met de 'apenprof', o.a. over dierentuinen in oorlogstijd, over kostscholen, apen in de ruimte, over het vermeende onderscheid tussen mens en dier, over lichaamstaal, lachen, gezichtuitdrukkingen, economie in de natuur, seks, sociaal en gewelddadig gedrag, over roddelen en vlooien, over bedreigde orang-oetangs, over de evolutie, over intelligente ontwerpen in de natuur en over de vraag waarom mensen een God nodig hebben om dat te verklaren.

VPRO Marathoninterview - Jan van Hooff: uur 2

vrijdag 18 juli 2003, 14:42 uur

Hij groeide op met apen, zijn opa was baas van de Arnhemse dierentuin. Na school studeerde hij biologie en promoveerde uiteindelijk op het vergelijken van gelaatsuitdrukkingen bij mensen en apen. In 2007 was hij de man die kon uitleggen wat Bokito in Blijdorp bezielde toen hij uitbrak.
Rob van Hattum praatte in 2003 al drie uur lang met de 'apenprof', o.a. over dierentuinen in oorlogstijd, over kostscholen, apen in de ruimte, over het vermeende onderscheid tussen mens en dier, over lichaamstaal, lachen, gezichtuitdrukkingen, economie in de natuur, seks, sociaal en gewelddadig gedrag, over roddelen en vlooien, over bedreigde orang-oetangs, over de evolutie, over intelligente ontwerpen in de natuur en over de vraag waarom mensen een God nodig hebben om dat te verklaren.

VPRO Marathoninterview - Jan van Hooff: uur 1

vrijdag 18 juli 2003, 14:31 uur

Hij groeide op met apen, zijn opa was baas van de Arnhemse dierentuin. Na school studeerde hij biologie en promoveerde uiteindelijk op het vergelijken van gelaatsuitdrukkingen bij mensen en apen. In 2007 was hij de man die kon uitleggen wat Bokito in Blijdorp bezielde toen hij uitbrak.
Rob van Hattum praatte in 2003 al drie uur lang met de 'apenprof', o.a. over dierentuinen in oorlogstijd, over kostscholen, apen in de ruimte, over het vermeende onderscheid tussen mens en dier, over lichaamstaal, lachen, gezichtuitdrukkingen, economie in de natuur, seks, sociaal en gewelddadig gedrag, over roddelen en vlooien, over bedreigde orang-oetangs, over de evolutie, over intelligente ontwerpen in de natuur en over de vraag waarom mensen een God nodig hebben om dat te verklaren.

VPRO Marathoninterview - Peter Vos: uur 3

vrijdag 11 juli 2003, 12:02 uur

Meer dan honderd boeken illustreerde hij.

Zijn eerste tekenprijs kreeg Peter Vos nog voor hij twaalf werd, zijn eerste publicatie was in 1947 in de jeugdrubriek van het blad ‘De Fontein’.
Grote bekendheid kreeg Peter Vos begin jaren zeventig met de publicatie van zijn ‘Beestenkwartet’, waar onder meer de ‘Schijtlijster’ en de ‘Mafkikker’ deel van uitmaakten.
Hij illustreerde ook het werk van Carmiggelt, Renate Rubenstein en Anton Koolhaas.Vos is daarnaast groot liefhebber van drank en literatuur.

Volgens kenners was hij de beste tekenaar van Nederland en leefde een leven vol poezie, literatuur, vriendschap, liefde en kroegpraat. Vijftig jaar na het verschijnen van zijn eerste tekeningen keek Peter Vos daarop terug in een Marathoninterview met Chris Kijne op 11 juli 2003.

VPRO Marathoninterview - Peter Vos: uur 2

vrijdag 11 juli 2003, 11:56 uur

Meer dan honderd boeken illustreerde hij.

Zijn eerste tekenprijs kreeg Peter Vos nog voor hij twaalf werd, zijn eerste publicatie was in 1947 in de jeugdrubriek van het blad ‘De Fontein’.
Grote bekendheid kreeg Peter Vos begin jaren zeventig met de publicatie van zijn ‘Beestenkwartet’, waar onder meer de ‘Schijtlijster’ en de ‘Mafkikker’ deel van uitmaakten.
Hij illustreerde ook het werk van Carmiggelt, Renate Rubenstein en Anton Koolhaas.Vos is daarnaast groot liefhebber van drank en literatuur.

Volgens kenners was hij de beste tekenaar van Nederland en leefde een leven vol poezie, literatuur, vriendschap, liefde en kroegpraat. Vijftig jaar na het verschijnen van zijn eerste tekeningen keek Peter Vos daarop terug in een Marathoninterview met Chris Kijne op 11 juli 2003.

VPRO Marathoninterview - Peter Vos: uur 1

vrijdag 11 juli 2003, 11:55 uur

Meer dan honderd boeken illustreerde hij.

Zijn eerste tekenprijs kreeg Peter Vos nog voor hij twaalf werd, zijn eerste publicatie was in 1947 in de jeugdrubriek van het blad ‘De Fontein’.
Grote bekendheid kreeg Peter Vos begin jaren zeventig met de publicatie van zijn ‘Beestenkwartet’, waar onder meer de ‘Schijtlijster’ en de ‘Mafkikker’ deel van uitmaakten.
Hij illustreerde ook het werk van Carmiggelt, Renate Rubenstein en Anton Koolhaas.Vos is daarnaast groot liefhebber van drank en literatuur.

Volgens kenners was hij de beste tekenaar van Nederland en leefde een leven vol poezie, literatuur, vriendschap, liefde en kroegpraat. Vijftig jaar na het verschijnen van zijn eerste tekeningen keek Peter Vos daarop terug in een Marathoninterview met Chris Kijne op 11 juli 2003.

VPRO Marathoninterview - Hanny Michaelis: uur 2

vrijdag 4 juli 2003, 11:27 uur

Gerard Reve, de overleden echtgenoot van Joop Schafthuizen was ooit getrouwd met een lieve vrouw!

De dichteres (1922 - 2007) Hanny Michaelisd vertelde Anton de Goede in de zomer van 2003, over haar bewogen leven, waarin onder meer haar huwelijk met de schrijver Gerard Reve in de jaren 50. Zij is zowel laconiek als ontroerend, en vol van de verfrissende zelfrelativering die we ook kennen uit haar poëzie.

Voor het boekje ‘Verst Verleden’ werkte Hanny later samen met Nop Maas.
---------------------------------

Waarover spreekt Hanny Michaelis

Zij werd geboren in 1922 in Amsterdam.
Van af de verschijning van haar eerste dichtbundel, Klein voorspel, had zij veel lezers. In 1996 verschenen haar Verzamelde Gedichten bij Uitgeverij Van Oorschot. Haar poezie valt op door een geraffineerd gebruik van beeldspraak en onderkoelde wijze van formuleren. Haar verzen bestaan vaak uit één heldere volzin die in een aantal regels is verdeeld, waardoor schijnbaar gewone dingen in een nieuw licht komen te staan.
Voor haar werk in Onvoorzien (1966) werd haar in 1967 de Jan Campertprijs toegekend. In 1995 ontving zij bovendien de Anna Bijns prijs voor haar gehele oeuvre. Vorig jaar verscheen een boekje met herinneringen van Michaelis, van de letterkundige Nop Maas. In dit boekje 'Verst Verleden', richt Michaelis een monument op voor haar ouders, die omkwamen in de Tweede Wereldoorlog.
Ook wordt het bewogen leven van Michaelis besproken, haar huwelijk met de schrijver Gerard van het Reve in de periode 1948 - 1959 maakt daar deel van uit. Haar wijze van vertellen is zowel laconiek als ontroerend, en vol van de verfrissende zelfrelativering die we ook kennen uit haar poëzie.

VPRO Marathoninterview - Hanny Michaelis: uur 3

vrijdag 4 juli 2003, 11:27 uur

Gerard Reve, de overleden echtgenoot van Joop Schafthuizen was ooit getrouwd met een lieve vrouw!

De dichteres (1922 - 2007) Hanny Michaelisd vertelde Anton de Goede in de zomer van 2003, over haar bewogen leven, waarin onder meer haar huwelijk met de schrijver Gerard Reve in de jaren 50. Zij is zowel laconiek als ontroerend, en vol van de verfrissende zelfrelativering die we ook kennen uit haar poëzie.

Voor het boekje ‘Verst Verleden’ werkte Hanny later samen met Nop Maas.
---------------------------------

Waarover spreekt Hanny Michaelis

Zij werd geboren in 1922 in Amsterdam.
Van af de verschijning van haar eerste dichtbundel, Klein voorspel, had zij veel lezers. In 1996 verschenen haar Verzamelde Gedichten bij Uitgeverij Van Oorschot. Haar poezie valt op door een geraffineerd gebruik van beeldspraak en onderkoelde wijze van formuleren. Haar verzen bestaan vaak uit één heldere volzin die in een aantal regels is verdeeld, waardoor schijnbaar gewone dingen in een nieuw licht komen te staan.
Voor haar werk in Onvoorzien (1966) werd haar in 1967 de Jan Campertprijs toegekend. In 1995 ontving zij bovendien de Anna Bijns prijs voor haar gehele oeuvre. Vorig jaar verscheen een boekje met herinneringen van Michaelis, van de letterkundige Nop Maas. In dit boekje 'Verst Verleden', richt Michaelis een monument op voor haar ouders, die omkwamen in de Tweede Wereldoorlog.
Ook wordt het bewogen leven van Michaelis besproken, haar huwelijk met de schrijver Gerard van het Reve in de periode 1948 - 1959 maakt daar deel van uit. Haar wijze van vertellen is zowel laconiek als ontroerend, en vol van de verfrissende zelfrelativering die we ook kennen uit haar poëzie.

VPRO Marathoninterview - Hanny Michaelis: uur 1

vrijdag 4 juli 2003, 11:26 uur

Gerard Reve, de overleden echtgenoot van Joop Schafthuizen was ooit getrouwd met een lieve vrouw!

De dichteres (1922 - 2007) Hanny Michaelisd vertelde Anton de Goede in de zomer van 2003, over haar bewogen leven, waarin onder meer haar huwelijk met de schrijver Gerard Reve in de jaren 50. Zij is zowel laconiek als ontroerend, en vol van de verfrissende zelfrelativering die we ook kennen uit haar poëzie.

Voor het boekje ‘Verst Verleden’ werkte Hanny later samen met Nop Maas.
---------------------------------

Waarover spreekt Hanny Michaelis

Zij werd geboren in 1922 in Amsterdam.
Van af de verschijning van haar eerste dichtbundel, Klein voorspel, had zij veel lezers. In 1996 verschenen haar Verzamelde Gedichten bij Uitgeverij Van Oorschot. Haar poezie valt op door een geraffineerd gebruik van beeldspraak en onderkoelde wijze van formuleren. Haar verzen bestaan vaak uit één heldere volzin die in een aantal regels is verdeeld, waardoor schijnbaar gewone dingen in een nieuw licht komen te staan.
Voor haar werk in Onvoorzien (1966) werd haar in 1967 de Jan Campertprijs toegekend. In 1995 ontving zij bovendien de Anna Bijns prijs voor haar gehele oeuvre. Vorig jaar verscheen een boekje met herinneringen van Michaelis, van de letterkundige Nop Maas. In dit boekje 'Verst Verleden', richt Michaelis een monument op voor haar ouders, die omkwamen in de Tweede Wereldoorlog.
Ook wordt het bewogen leven van Michaelis besproken, haar huwelijk met de schrijver Gerard van het Reve in de periode 1948 - 1959 maakt daar deel van uit. Haar wijze van vertellen is zowel laconiek als ontroerend, en vol van de verfrissende zelfrelativering die we ook kennen uit haar poëzie.

VPRO Marathoninterview - Wim Kok: uur 1

vrijdag 3 januari 2003, 11:58 uur

"Ik ben ongelooflijk trouw."
Arend Jan Heerma van Voss interviewt Wim Kok, Ex-premier, Ex-minister en oud vakbonsdman.
Luister naar Wim Kok over Srebrenica en het fractievoorzitterschap, over allochtonenbeleid en het vervlakkend mediaklimaat, over Pim en over Paars, en meer.

Onder leiding van Wim Kok schudde de socialistische Partij van de Arbeid haar ideologische veren af. De socialisten zijn de schok nog altijd niet te boven.

VPRO Marathoninterview - Wim Kok: uur 2

vrijdag 3 januari 2003, 11:57 uur

"Ik ben ongelooflijk trouw."
Arend Jan Heerma van Voss interviewt Wim Kok, Ex-premier, Ex-minister en oud vakbonsdman.
Luister naar Wim Kok over Srebrenica en het fractievoorzitterschap, over allochtonenbeleid en het vervlakkend mediaklimaat, over Pim en over Paars, en meer.

Onder leiding van Wim Kok schudde de socialistische Partij van de Arbeid haar ideologische veren af. De socialisten zijn de schok nog altijd niet te boven.

VPRO Marathoninterview - Wim Kok: uur 3

vrijdag 3 januari 2003, 11:51 uur

"Ik ben ongelooflijk trouw."
Arend Jan Heerma van Voss interviewt Wim Kok, Ex-premier, Ex-minister en oud vakbonsdman.
Luister naar Wim Kok over Srebrenica en het fractievoorzitterschap, over allochtonenbeleid en het vervlakkend mediaklimaat, over Pim en over Paars, en meer.

Onder leiding van Wim Kok schudde de socialistische Partij van de Arbeid haar ideologische veren af. De socialisten zijn de schok nog altijd niet te boven.

VPRO Marathoninterview - Derk Sauer: uur 1

vrijdag 27 december 2002, 11:26 uur

Chris Kijne voerde in 2002 een gesprek met Derk Sauer. De man die in 2010 de NRC en Next kocht.
Sauer, geboren in 1952, is mede-oprichter en directeur van Independent Media, uitgever van onder andere The Moscow Times en Russische versies van Cosmopolitan en Playboy.

VPRO Marathoninterview - Derk Sauer: uur 2

vrijdag 27 december 2002, 11:26 uur

Chris Kijne voerde in 2002 een gesprek met Derk Sauer. De man die in 2010 de NRC en Next kocht.
Sauer, geboren in 1952, is mede-oprichter en directeur van Independent Media, uitgever van onder andere The Moscow Times en Russische versies van Cosmopolitan en Playboy.

VPRO Marathoninterview - Derk Sauer: uur 3

vrijdag 27 december 2002, 11:26 uur

Chris Kijne voerde in 2002 een gesprek met Derk Sauer. De man die in 2010 de NRC en Next kocht.
Sauer, geboren in 1952, is mede-oprichter en directeur van Independent Media, uitgever van onder andere The Moscow Times en Russische versies van Cosmopolitan en Playboy.

VPRO Marathoninterview - Ad Melkert: uur 1

vrijdag 30 augustus 2002, 10:09 uur

In de dagen van Pim Fortuyn was hij politiek leider van de PvdA, en trok de parlementsverkiezingen van mei 2002. Na een enorme verkiezingsnederlaag trad Melkert terug als PvdA-leider.
Mede omdat hij ernstige persoonlijke bedreigingen ontving (de Fortuyn-aanhang vond hem verantwoordelijk voor de moord op Pim), vertrok Melkert later naar Washington en werd bij de Wereldbank een van de 24 bewindvoerders.
Op 30 augustus 2002, was hij in de VPRO-Studio en sprak lang met A.J. Heerma van Voss over een en ander.

VPRO Marathoninterview - Ad Melkert: uur 3

vrijdag 30 augustus 2002, 10:04 uur

In de dagen van Pim Fortuyn was hij politiek leider van de PvdA, en trok de parlementsverkiezingen van mei 2002. Na een enorme verkiezingsnederlaag trad Melkert terug als PvdA-leider. Mede omdat hij ernstige persoonlijke bedreigingen ontving (de Fortuyn-aanhang vond hem verantwoordelijk voor de moord op Pim), vertrok Melkert later naar Washington en werd bij de Wereldbank een van de 24 bewindvoerders. Op 30 augustus 2002, was hij in de VPRO-Studio en sprak lang met A.J. Heerma van Voss over een en ander. Er zijn nog meer Marathoninterviews

VPRO Marathoninterview - Ad Melkert: uur 2

vrijdag 30 augustus 2002, 10:04 uur

In de dagen van Pim Fortuyn was hij politiek leider van de PvdA, en trok de parlementsverkiezingen van mei 2002. Na een enorme verkiezingsnederlaag trad Melkert terug als PvdA-leider. Mede omdat hij ernstige persoonlijke bedreigingen ontving (de Fortuyn-aanhang vond hem verantwoordelijk voor de moord op Pim), vertrok Melkert later naar Washington en werd bij de Wereldbank een van de 24 bewindvoerders. Op 30 augustus 2002, was hij in de VPRO-Studio en sprak lang met A.J. Heerma van Voss over een en ander. Er zijn nog meer Marathoninterviews

VPRO Marathoninterview - Charlotte Mutsaers: uur 2

vrijdag 2 augustus 2002, 09:41 uur

Charlotte Mutsaers is beeldendkunstenaar en schrijft voornamelijk in het Vlaamse Oostende, waar ze een groot deel van het jaar met man en menagerie woont.
Haar literaire werk werd achtereenvolgens bekroond met de Jan Greshoffprijs, de Busken Huetprijs, de Constantijn Huygensprijs en de PC Hooftprijs.
Voor haar literaire en beeldende werk ontving zij de Jacobus van Looyprijs.
Ze werd genomineerd voor zowel de AKO Literatuurprijs, de Gouden Uil als de Libris Literatuur Prijs.
In mei 2010 heeft Charlotte Mutsaers de P.C. Hooftprijs ontvangen voor haar gehele oeuvre.

Op 2 augustus 2002 sprak met Hanneke Groenteman.
-------------------------------------MEER:

Charlotte Mutsaers, beeldend en schrijvend kunstenaar
in beeld en geschrift
Charlotte Mutsaers (Utrecht, 1942) studeerde eerst Nederlands, vervolgens ging ze - pas op haar 29e - naar de Rietveldacademie in Amsterdam. In 1987 ontwierp ze een serie kinderpostzegels. In 2000 toonde ze een aantal werken in de Vleeshal voor de tentoonstelling 'Schilderen en schrijven'.

Mutsaers’ literair debuut was in 1983 met Het circus van de geest, een verzameling 'emblemata': moderne allegorische tekeningen met kleine teksten er onder. In 1985 verschenen de essaybundel Hazepeper en het beeldverhaal Meneer Donselaer zoekt een vrouw, drie jaar later gevolgd door De Markiezin.
Voor Zeepijn (1999) kreeg ze de Busken Huetprijs.
Haar schilder- en schrijfwerk leverde Mutsaers in 2000 de Jabobus van Looyprijs op, die bestemd is voor dubbeltalenten - net als haar voorgangers Armando, Lucebert en Breyten Breytenback.
Haar werk bestaat nu voornamelijk uit schrijven, zelfs bezigheden als schilderdocent op de Rietveldacademie heeft Mutsaers aan de kant geschoven voor het schrijven. Ze schrijft voornamelijk in het Vlaamse Oostende, waar ze een groot deel van het jaar met haar man en menagerie woont.
Mede dankzij Mutsaers enorme verbeeldingskracht en humoristische stijl wordt ze op handen gedragen door een kleine, maar belangrijke groep critici en lezers.

VPRO Marathoninterview - Charlotte Mutsaers: uur 3

vrijdag 2 augustus 2002, 09:40 uur

Charlotte Mutsaers is beeldendkunstenaar en schrijft voornamelijk in het Vlaamse Oostende, waar ze een groot deel van het jaar met man en menagerie woont.
Haar literaire werk werd achtereenvolgens bekroond met de Jan Greshoffprijs, de Busken Huetprijs, de Constantijn Huygensprijs en de PC Hooftprijs.
Voor haar literaire en beeldende werk ontving zij de Jacobus van Looyprijs.
Ze werd genomineerd voor zowel de AKO Literatuurprijs, de Gouden Uil als de Libris Literatuur Prijs.
In mei 2010 heeft Charlotte Mutsaers de P.C. Hooftprijs ontvangen voor haar gehele oeuvre.

Op 2 augustus 2002 sprak met Hanneke Groenteman.
-------------------------------------MEER:

Charlotte Mutsaers, beeldend en schrijvend kunstenaar
in beeld en geschrift
Charlotte Mutsaers (Utrecht, 1942) studeerde eerst Nederlands, vervolgens ging ze - pas op haar 29e - naar de Rietveldacademie in Amsterdam. In 1987 ontwierp ze een serie kinderpostzegels. In 2000 toonde ze een aantal werken in de Vleeshal voor de tentoonstelling 'Schilderen en schrijven'.

Mutsaers’ literair debuut was in 1983 met Het circus van de geest, een verzameling 'emblemata': moderne allegorische tekeningen met kleine teksten er onder. In 1985 verschenen de essaybundel Hazepeper en het beeldverhaal Meneer Donselaer zoekt een vrouw, drie jaar later gevolgd door De Markiezin.
Voor Zeepijn (1999) kreeg ze de Busken Huetprijs.
Haar schilder- en schrijfwerk leverde Mutsaers in 2000 de Jabobus van Looyprijs op, die bestemd is voor dubbeltalenten - net als haar voorgangers Armando, Lucebert en Breyten Breytenback.
Haar werk bestaat nu voornamelijk uit schrijven, zelfs bezigheden als schilderdocent op de Rietveldacademie heeft Mutsaers aan de kant geschoven voor het schrijven. Ze schrijft voornamelijk in het Vlaamse Oostende, waar ze een groot deel van het jaar met haar man en menagerie woont.
Mede dankzij Mutsaers enorme verbeeldingskracht en humoristische stijl wordt ze op handen gedragen door een kleine, maar belangrijke groep critici en lezers.

VPRO Marathoninterview - Charlotte Mutsaers: uur 1

vrijdag 2 augustus 2002, 09:31 uur

Charlotte Mutsaers is beeldendkunstenaar en schrijft voornamelijk in het Vlaamse Oostende, waar ze een groot deel van het jaar met man en menagerie woont.
Haar literaire werk werd achtereenvolgens bekroond met de Jan Greshoffprijs, de Busken Huetprijs, de Constantijn Huygensprijs en de PC Hooftprijs.
Voor haar literaire en beeldende werk ontving zij de Jacobus van Looyprijs.
Ze werd genomineerd voor zowel de AKO Literatuurprijs, de Gouden Uil als de Libris Literatuur Prijs.
In mei 2010 heeft Charlotte Mutsaers de P.C. Hooftprijs ontvangen voor haar gehele oeuvre.

Op 2 augustus 2002 sprak met Hanneke Groenteman.
-------------------------------------MEER:

Charlotte Mutsaers, beeldend en schrijvend kunstenaar
in beeld en geschrift
Charlotte Mutsaers (Utrecht, 1942) studeerde eerst Nederlands, vervolgens ging ze - pas op haar 29e - naar de Rietveldacademie in Amsterdam. In 1987 ontwierp ze een serie kinderpostzegels. In 2000 toonde ze een aantal werken in de Vleeshal voor de tentoonstelling 'Schilderen en schrijven'.

Mutsaers’ literair debuut was in 1983 met Het circus van de geest, een verzameling 'emblemata': moderne allegorische tekeningen met kleine teksten er onder. In 1985 verschenen de essaybundel Hazepeper en het beeldverhaal Meneer Donselaer zoekt een vrouw, drie jaar later gevolgd door De Markiezin.
Voor Zeepijn (1999) kreeg ze de Busken Huetprijs.
Haar schilder- en schrijfwerk leverde Mutsaers in 2000 de Jabobus van Looyprijs op, die bestemd is voor dubbeltalenten - net als haar voorgangers Armando, Lucebert en Breyten Breytenback.
Haar werk bestaat nu voornamelijk uit schrijven, zelfs bezigheden als schilderdocent op de Rietveldacademie heeft Mutsaers aan de kant geschoven voor het schrijven. Ze schrijft voornamelijk in het Vlaamse Oostende, waar ze een groot deel van het jaar met haar man en menagerie woont.
Mede dankzij Mutsaers enorme verbeeldingskracht en humoristische stijl wordt ze op handen gedragen door een kleine, maar belangrijke groep critici en lezers.

VPRO Marathoninterview - Carl Niehaus: uur 3

vrijdag 26 juli 2002, 15:35 uur

Dit Afrikaner parlementslid draait mee in het Bloemfonteinse geruchtencircuit over fraude en corruptie, en denk vast nog wel eens terug aan Den Haag. Met een nog volkomen onbesmet blazoen gaf Carl Niehaus in 2002 een lang interview op 26 juli aan Rik Delhaas.
Hij was net uit Zuid-Afrikaanse overheidsdienst vertrokken, naar het “avontuurlijker” bedrijfsleven.

Carl Niehaus (Zeerust, Zuid-Afrika, 1959) studeerde theologie aan de Rand Afrikaans University tot hij in 1980 werd weggestuurd wegens het ophangen van posters tegen apartheid en voor de vrijlating van Nelson Mandela.

VPRO Marathoninterview - Carl Niehaus: uur 2

vrijdag 26 juli 2002, 15:34 uur

Dit Afrikaner parlementslid draait mee in het Bloemfonteinse geruchtencircuit over fraude en corruptie, en denk vast nog wel eens terug aan Den Haag. Met een nog volkomen onbesmet blazoen gaf Carl Niehaus in 2002 een lang interview op 26 juli aan Rik Delhaas.
Hij was net uit Zuid-Afrikaanse overheidsdienst vertrokken, naar het “avontuurlijker” bedrijfsleven.

Carl Niehaus (Zeerust, Zuid-Afrika, 1959) studeerde theologie aan de Rand Afrikaans University tot hij in 1980 werd weggestuurd wegens het ophangen van posters tegen apartheid en voor de vrijlating van Nelson Mandela.

VPRO Marathoninterview - Carl Niehaus: uur 1

vrijdag 26 juli 2002, 15:15 uur

Dit Afrikaner parlementslid draait mee in het Bloemfonteinse geruchtencircuit over fraude en corruptie, en denk vast nog wel eens terug aan Den Haag. Met een nog volkomen onbesmet blazoen gaf Carl Niehaus in 2002 een lang interview op 26 juli aan Rik Delhaas.
Hij was net uit Zuid-Afrikaanse overheidsdienst vertrokken, naar het “avontuurlijker” bedrijfsleven.

Carl Niehaus (Zeerust, Zuid-Afrika, 1959) studeerde theologie aan de Rand Afrikaans University tot hij in 1980 werd weggestuurd wegens het ophangen van posters tegen apartheid en voor de vrijlating van Nelson Mandela.

VPRO Marathoninterview - Afshin Elian: uur 3

vrijdag 19 juli 2002, 15:06 uur

Elles de Bruin spreek met Afshin Ellian, over onder meer het Nederlands immigratiebeleid, over zijn jeugd in Iran, en over de vrijheid in Nederland die onderschat wordt.

Heer Afshin Elian

Afshin Ellian (35) vluchtte, toen hij zeventien was, voor de ayatollahs van Iran. Hij had zich met zijn vrienden in parken uitgesproken tegen het moslimfundamentalisme, of zoals hij het noemt `de politieke islam', en dat mocht niet.
Daarna moest hij verder vluchten uit Pakistan, omdat dit land alle linkse activisten wilde uitleveren aan Iran. Vervolgens op de vlucht uit Afghanistan voor zijn eigen marxistisch-leninistische kameraden die hem uitstootten, nadat hij ze dictatoriaal en totalitair gedrag had verweten.
Toeval en een flexibele Nederlandse VN-ambtenaar in Kabul brachten hem en zijn Afghaanse vrouw en kind in 1989 naar Tilburg-Noord. Daar hield hij zich lang stil, leerde Nederlands en studeerde af in drie studies: filosofie, volkenrecht en strafrecht. Inmiddels is hij docent strafrecht aan de Universiteit van Amsterdam en heeft hij als dichter twee poëziebundels in het Nederlands op zijn naam staan: Verrijzenis van Woorden en Mensenherfst.
Door ervaring en studie is Afshin Ellian overtuigd geraakt van de schoonheid van de verlicht-liberale traditie, omdat deze de meeste ruimte geeft aan de belangrijkste behoefte van de mens: de drang naar vrijheid.

VPRO Marathoninterview - Afshin Elian: uur 2

vrijdag 19 juli 2002, 15:05 uur

Elles de Bruin spreek met Afshin Ellian, over onder meer het Nederlands immigratiebeleid, over zijn jeugd in Iran, en over de vrijheid in Nederland die onderschat wordt.

Heer Afshin Elian

Afshin Ellian (35) vluchtte, toen hij zeventien was, voor de ayatollahs van Iran. Hij had zich met zijn vrienden in parken uitgesproken tegen het moslimfundamentalisme, of zoals hij het noemt `de politieke islam', en dat mocht niet.
Daarna moest hij verder vluchten uit Pakistan, omdat dit land alle linkse activisten wilde uitleveren aan Iran. Vervolgens op de vlucht uit Afghanistan voor zijn eigen marxistisch-leninistische kameraden die hem uitstootten, nadat hij ze dictatoriaal en totalitair gedrag had verweten.
Toeval en een flexibele Nederlandse VN-ambtenaar in Kabul brachten hem en zijn Afghaanse vrouw en kind in 1989 naar Tilburg-Noord. Daar hield hij zich lang stil, leerde Nederlands en studeerde af in drie studies: filosofie, volkenrecht en strafrecht. Inmiddels is hij docent strafrecht aan de Universiteit van Amsterdam en heeft hij als dichter twee poëziebundels in het Nederlands op zijn naam staan: Verrijzenis van Woorden en Mensenherfst.
Door ervaring en studie is Afshin Ellian overtuigd geraakt van de schoonheid van de verlicht-liberale traditie, omdat deze de meeste ruimte geeft aan de belangrijkste behoefte van de mens: de drang naar vrijheid.

VPRO Marathoninterview - Afshin Elian: uur 1

vrijdag 19 juli 2002, 14:55 uur

Elles de Bruin spreek met Afshin Ellian, over onder meer het Nederlands immigratiebeleid, over zijn jeugd in Iran, en over de vrijheid in Nederland die onderschat wordt.

Heer Afshin Elian

Afshin Ellian (35) vluchtte, toen hij zeventien was, voor de ayatollahs van Iran. Hij had zich met zijn vrienden in parken uitgesproken tegen het moslimfundamentalisme, of zoals hij het noemt `de politieke islam', en dat mocht niet.
Daarna moest hij verder vluchten uit Pakistan, omdat dit land alle linkse activisten wilde uitleveren aan Iran. Vervolgens op de vlucht uit Afghanistan voor zijn eigen marxistisch-leninistische kameraden die hem uitstootten, nadat hij ze dictatoriaal en totalitair gedrag had verweten.
Toeval en een flexibele Nederlandse VN-ambtenaar in Kabul brachten hem en zijn Afghaanse vrouw en kind in 1989 naar Tilburg-Noord. Daar hield hij zich lang stil, leerde Nederlands en studeerde af in drie studies: filosofie, volkenrecht en strafrecht. Inmiddels is hij docent strafrecht aan de Universiteit van Amsterdam en heeft hij als dichter twee poëziebundels in het Nederlands op zijn naam staan: Verrijzenis van Woorden en Mensenherfst.
Door ervaring en studie is Afshin Ellian overtuigd geraakt van de schoonheid van de verlicht-liberale traditie, omdat deze de meeste ruimte geeft aan de belangrijkste behoefte van de mens: de drang naar vrijheid.

VPRO Marathoninterview - Henk Vonhoff: uur 1

vrijdag 12 juli 2002, 14:43 uur

In 1967 werd hij lid van de Tweede Kamer voor de VVD.
Van 1971 tot 1973 was hij staatssecretaris van CRM.
In 1974 werd hij benoemd tot burgemeester van Utrecht.
Van 1980 tot 1996 was hij commissaris der koningin in de provincie Groningen.
1931-2010: VVD-coryfee Henk Vonhoff is op 25 juli na een kort ziekbed overleden, hij werd 79 jaar..

Hij was een echte ouderwetse VVD-er: liberaal, deftig met een karakteristiek stemgeluid en mooie volzinnen boezemde hij ontzag in totdat het hufterdom de macht greep. Op 12 juli 2002 was hij al gepensioneerd, maar noch immer imposant en nog niet teleurgesteld door Trotse Rita of G. Wilders. Ger Jochems sprak met Henk Vonhoff.

VPRO Marathoninterview - Henk Vonhoff: uur 3

vrijdag 12 juli 2002, 14:39 uur

In 1967 werd hij lid van de Tweede Kamer voor de VVD.
Van 1971 tot 1973 was hij staatssecretaris van CRM.
In 1974 werd hij benoemd tot burgemeester van Utrecht.
Van 1980 tot 1996 was hij commissaris der koningin in de provincie Groningen.
1931-2010: VVD-coryfee Henk Vonhoff is op 25 juli na een kort ziekbed overleden, hij werd 79 jaar..

Hij was een echte ouderwetse VVD-er: liberaal, deftig met een karakteristiek stemgeluid en mooie volzinnen boezemde hij ontzag in totdat het hufterdom de macht greep. Op 12 juli 2002 was hij al gepensioneerd, maar noch immer imposant en nog niet teleurgesteld door Trotse Rita of G. Wilders. Ger Jochems sprak met Henk Vonhoff.

VPRO Marathon - Henk Vonhoff: uur 2

vrijdag 12 juli 2002, 14:38 uur

In 1967 werd hij lid van de Tweede Kamer voor de VVD.
Van 1971 tot 1973 was hij staatssecretaris van CRM.
In 1974 werd hij benoemd tot burgemeester van Utrecht.
Van 1980 tot 1996 was hij commissaris der koningin in de provincie Groningen.
1931-2010: VVD-coryfee Henk Vonhoff is op 25 juli na een kort ziekbed overleden, hij werd 79 jaar..

Hij was een echte ouderwetse VVD-er: liberaal, deftig met een karakteristiek stemgeluid en mooie volzinnen boezemde hij ontzag in totdat het hufterdom de macht greep. Op 12 juli 2002 was hij al gepensioneerd, maar noch immer imposant en nog niet teleurgesteld door Trotse Rita of G. Wilders. Ger Jochems sprak met Henk Vonhoff.

VPRO Marathoninterview - W. A. Wagenaar: : uur 3

vrijdag 5 juli 2002, 14:10 uur

De man die als psycholoog zo goed kon uitleggen hoe het geheugen werkt, raakte, door een tumor, aan het eind van zijn leven, zelf in de war. De druk in zijn hoofd was zo hoog, dat hij de weg kwijt raakte en in ekstergekras klassieke muziek hoorde.

Aukje Holtrop interviewde prof. dr. W.A. Wagenaar, hoogleraar experimentele psychologie, specialist in de werking en betrouwbaarheid van het geheugen.
Het geheugen blijkt niet altijd even feilloos. Wagenaar heeft er veel over gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften en in dagbladen. Vanwege zijn kennis van zaken trad hij ook op als getuige-deskundige in veel beruchte strafzaken zoals het proces tegen de oorlogsmisdadiger Demjanjuk.

Op 27 april 2011 is Willem Albert Wagenaar overleden. In de NRC verscheen op 2 mei nog een laatste artikel van hem over Demjanjuk, wiens proces die week tot een einde kwam.

VPRO Marathoninterview - W. A. Wagenaar: uur 2

vrijdag 5 juli 2002, 14:07 uur

De man die als psycholoog zo goed kon uitleggen hoe het geheugen werkt, raakte, door een tumor, aan het eind van zijn leven, zelf in de war. De druk in zijn hoofd was zo hoog, dat hij de weg kwijt raakte en in ekstergekras klassieke muziek hoorde.

Aukje Holtrop interviewde prof. dr. W.A. Wagenaar, hoogleraar experimentele psychologie, specialist in de werking en betrouwbaarheid van het geheugen.
Het geheugen blijkt niet altijd even feilloos. Wagenaar heeft er veel over gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften en in dagbladen. Vanwege zijn kennis van zaken trad hij ook op als getuige-deskundige in veel beruchte strafzaken zoals het proces tegen de oorlogsmisdadiger Demjanjuk.

Op 27 april 2011 is Willem Albert Wagenaar overleden. In de NRC verscheen op 2 mei nog een laatste artikel van hem over Demjanjuk, wiens proces die week tot een einde kwam.

VPRO Marathoninterview - W. A. Wagenaar: uur 1

vrijdag 5 juli 2002, 13:46 uur

De man die als psycholoog zo goed kon uitleggen hoe het geheugen werkt, raakte, door een tumor, aan het eind van zijn leven, zelf in de war. De druk in zijn hoofd was zo hoog, dat hij de weg kwijt raakte en in ekstergekras klassieke muziek hoorde.

Aukje Holtrop interviewde prof. dr. W.A. Wagenaar, hoogleraar experimentele psychologie, specialist in de werking en betrouwbaarheid van het geheugen.
Het geheugen blijkt niet altijd even feilloos. Wagenaar heeft er veel over gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften en in dagbladen. Vanwege zijn kennis van zaken trad hij ook op als getuige-deskundige in veel beruchte strafzaken zoals het proces tegen de oorlogsmisdadiger Demjanjuk.

Op 27 april 2011 is Willem Albert Wagenaar overleden. In de NRC verscheen op 2 mei nog een laatste artikel van hem over Demjanjuk, wiens proces die week tot een einde kwam.

VPRO Marathoninterview - Douwe Draaisma: uur 1

vrijdag 4 januari 2002, 14:41 uur

Arend Jan Heerma van Voss praat met Douwe Draaisma, hoogleraar psychologie aan de Rijksuniversiteit van Groningen.
Hij publiceerde "De mens als metafoor", over vergelijkingen van mens en machine in filosofie en psychologie (samen met Piet Vroon), "De geest in getal", over de beginjaren van de psychologie, "Het verborgen raderwerk", over tijd, machines en bewustzijn, "De metaforenmachine", een geschiedenis van het geheugen.

In "Het Vergeetboek", probeert hij antwoord te geven op de meest lastige vragen over het fenomeen vergeten.
Wij zijn nog niet vergeten dat hij op 4 januari 2002 met A.J. Heerma van Voss sprak.

VPRO Marathoninterview - Douwe Draaisma: uur 2

vrijdag 4 januari 2002, 14:36 uur

Arend Jan Heerma van Voss praat met Douwe Draaisma, hoogleraar psychologie aan de Rijksuniversiteit van Groningen.
Hij publiceerde "De mens als metafoor", over vergelijkingen van mens en machine in filosofie en psychologie (samen met Piet Vroon), "De geest in getal", over de beginjaren van de psychologie, "Het verborgen raderwerk", over tijd, machines en bewustzijn, "De metaforenmachine", een geschiedenis van het geheugen.

In "Het Vergeetboek", probeert hij antwoord te geven op de meest lastige vragen over het fenomeen vergeten.
Wij zijn nog niet vergeten dat hij op 4 januari 2002 met A.J. Heerma van Voss sprak.

VPRO Marathoninterview - Douwe Draaisma: uur 3

vrijdag 4 januari 2002, 14:35 uur

Arend Jan Heerma van Voss praat met Douwe Draaisma, hoogleraar psychologie aan de Rijksuniversiteit van Groningen.
Hij publiceerde "De mens als metafoor", over vergelijkingen van mens en machine in filosofie en psychologie (samen met Piet Vroon), "De geest in getal", over de beginjaren van de psychologie, "Het verborgen raderwerk", over tijd, machines en bewustzijn, "De metaforenmachine", een geschiedenis van het geheugen.

In "Het Vergeetboek", probeert hij antwoord te geven op de meest lastige vragen over het fenomeen vergeten.
Wij zijn nog niet vergeten dat hij op 4 januari 2002 met A.J. Heerma van Voss sprak.

VPRO Marathoninterview - Herman Wijffels: uur 3

vrijdag 28 december 2001, 16:01 uur

Hans Simonse in gesprek met prof. dr. H. Wijffels, die in 2001 voorzitter van de Sociaal Economische Raad was.
Wijffels, die eerder onder meer algemeen secretaris van NCW en directievoorzitter van de Rabobank was, vertegenwoordigt in al zijn functies het zogeheten triple p-principe: profit, people, planet. Hij is een van de voornaamste pleitbezorgers van het maatschappelijk verantwoord ondernemen en verbaasde - als oud-RABO-topman - vriend en vijand door op te treden als voorzitter van de denkgroep ‘Toekomst van de veehouderij’, die het inkrimpen van de intensieve veeteelt bepleitte.
Wijffels, prominent CDA-lid, is ook lid van het bestuur van het Natuurcollege, een door prinses Irene geïnitieerde stichting die zich inzet voor een respectvollere omgang met de natuur.

VPRO Marathoninterview - Herman Wijffels: uur 2

vrijdag 28 december 2001, 16:00 uur

Hans Simonse in gesprek met prof. dr. H. Wijffels, die in 2001 voorzitter van de Sociaal Economische Raad was.
Wijffels, die eerder onder meer algemeen secretaris van NCW en directievoorzitter van de Rabobank was, vertegenwoordigt in al zijn functies het zogeheten triple p-principe: profit, people, planet. Hij is een van de voornaamste pleitbezorgers van het maatschappelijk verantwoord ondernemen en verbaasde - als oud-RABO-topman - vriend en vijand door op te treden als voorzitter van de denkgroep ‘Toekomst van de veehouderij’, die het inkrimpen van de intensieve veeteelt bepleitte.
Wijffels, prominent CDA-lid, is ook lid van het bestuur van het Natuurcollege, een door prinses Irene geïnitieerde stichting die zich inzet voor een respectvollere omgang met de natuur.

VPRO Marathoninterview - Herman Wijffels: uur 1

vrijdag 28 december 2001, 15:51 uur

Hans Simonse in gesprek met prof. dr. H. Wijffels, die in 2001 voorzitter van de Sociaal Economische Raad was.
Wijffels, die eerder onder meer algemeen secretaris van NCW en directievoorzitter van de Rabobank was, vertegenwoordigt in al zijn functies het zogeheten triple p-principe: profit, people, planet. Hij is een van de voornaamste pleitbezorgers van het maatschappelijk verantwoord ondernemen en verbaasde - als oud-RABO-topman - vriend en vijand door op te treden als voorzitter van de denkgroep ‘Toekomst van de veehouderij’, die het inkrimpen van de intensieve veeteelt bepleitte.
Wijffels, prominent CDA-lid, is ook lid van het bestuur van het Natuurcollege, een door prinses Irene geïnitieerde stichting die zich inzet voor een respectvollere omgang met de natuur.

VPRO Marathoninterview - Helga Ruebsamen: uur 3

vrijdag 10 augustus 2001, 14:43 uur

Helga Ruebsamen: "Ik zit hier nu drie uur over mezelf te leuteren, dat is eigenlijk hoogst aangenaam en strelend voor het ego. Maar ik moet er misschien mee ophouden".
Aukje Holtrop in gesprek met schrijfster Helga Ruebsamen.
-----

Helga Ruebsamen (1934) groeide op in een welgesteld milieu, eerst in Nederlands-Indië, later in Den Haag. Haar vader was een joodse arts en het gezin moest tijdens de oorlog onderduiken. Volgde korte tijd balletlessen bij Olga Preobajenskaja in Parijs en studeerde psychologie. Later werd zij journalist voor Het Vaderland. Debuteerde in 1963 met verhalenbundel "De Kameleon". Liet zich in 1996 door de VPRO een week lang opsluiten in de Euromast en brak in 1997 eindelijk door naar een groot publiek met de autobiografische roman "Het lied en de waarheid". In 2000 was zij één van Adriaan van Dis' Zomergasten op de VPRO televisie.
Ruebsamens verhalen kenmerken zich door een voorkeur voor bizarre mensen die op een hardhandige manier met elkaar omgaan, maar ook door veel weemoed, verlangen en dromen die in rook zijn opgegaan. In "Het lied en de Waarheid" beschrijft ze vooral haar jeugd in Indonesië; in haar verhalen speelt haar huidige woonplaats Scheveningen een prominente rol. Recent werk: "Beer is terug" (1999, verhalen), in voorbereiding: "De bevrijding" (roman).

VPRO Marathoninterview - Helga Ruebsamen: uur 2

vrijdag 10 augustus 2001, 14:42 uur

Helga Ruebsamen: "Ik zit hier nu drie uur over mezelf te leuteren, dat is eigenlijk hoogst aangenaam en strelend voor het ego. Maar ik moet er misschien mee ophouden".
Aukje Holtrop in gesprek met schrijfster Helga Ruebsamen.

Helga Ruebsamen (1934) groeide op in een welgesteld milieu, eerst in Nederlands-Indië, later in Den Haag. Haar vader was een joodse arts en het gezin moest tijdens de oorlog onderduiken. Volgde korte tijd balletlessen bij Olga Preobajenskaja in Parijs en studeerde psychologie. Later werd zij journalist voor Het Vaderland. Debuteerde in 1963 met verhalenbundel "De Kameleon". Liet zich in 1996 door de VPRO een week lang opsluiten in de Euromast en brak in 1997 eindelijk door naar een groot publiek met de autobiografische roman "Het lied en de waarheid". In 2000 was zij één van Adriaan van Dis' Zomergasten op de VPRO televisie.
Ruebsamens verhalen kenmerken zich door een voorkeur voor bizarre mensen die op een hardhandige manier met elkaar omgaan, maar ook door veel weemoed, verlangen en dromen die in rook zijn opgegaan. In "Het lied en de Waarheid" beschrijft ze vooral haar jeugd in Indonesië; in haar verhalen speelt haar huidige woonplaats Scheveningen een prominente rol. Recent werk: "Beer is terug" (1999, verhalen), in voorbereiding: "De bevrijding" (roman).

VPRO Marathoninterview - Helga Ruebsamen: uur 1

vrijdag 10 augustus 2001, 14:34 uur

Helga Ruebsamen: "Ik zit hier nu drie uur over mezelf te leuteren, dat is eigenlijk hoogst aangenaam en strelend voor het ego. Maar ik moet er misschien mee ophouden".
Aukje Holtrop in gesprek met schrijfster Helga Ruebsamen.

Helga Ruebsamen (1934) groeide op in een welgesteld milieu, eerst in Nederlands-Indië, later in Den Haag. Haar vader was een joodse arts en het gezin moest tijdens de oorlog onderduiken. Volgde korte tijd balletlessen bij Olga Preobajenskaja in Parijs en studeerde psychologie. Later werd zij journalist voor Het Vaderland. Debuteerde in 1963 met verhalenbundel "De Kameleon". Liet zich in 1996 door de VPRO een week lang opsluiten in de Euromast en brak in 1997 eindelijk door naar een groot publiek met de autobiografische roman "Het lied en de waarheid". In 2000 was zij één van Adriaan van Dis' Zomergasten op de VPRO televisie.
Ruebsamens verhalen kenmerken zich door een voorkeur voor bizarre mensen die op een hardhandige manier met elkaar omgaan, maar ook door veel weemoed, verlangen en dromen die in rook zijn opgegaan. In "Het lied en de Waarheid" beschrijft ze vooral haar jeugd in Indonesië; in haar verhalen speelt haar huidige woonplaats Scheveningen een prominente rol. Recent werk: "Beer is terug" (1999, verhalen), in voorbereiding: "De bevrijding" (roman).

VPRO Marathoninterview - Paul de Leeuw: uur 3

vrijdag 3 augustus 2001, 14:23 uur

Paul de multi-entertainer praat op vrijdagochtend 3 augustus 2001 met Djoeke Veeninga over de camping, faam, omroeppolitiek, zingen bij een leeg benzinestation, landmarken, gourmetten, liefde en nog heel veel meer.

VPRO Marathoninterview - Paul de Leeuw: uur 2

vrijdag 3 augustus 2001, 14:20 uur

Paul de multi-entertainer praat op vrijdagochtend 3 augustus 2001 met Djoeke Veeninga over de camping, faam, omroeppolitiek, zingen bij een leeg benzinestation, landmarken, gourmetten, liefde en nog heel veel meer.

VPRO Marathoninterview - Paul de Leeuw: uur 1

vrijdag 3 augustus 2001, 14:19 uur

Paul de multi-entertainer praat op vrijdagochtend 3 augustus 2001 met Djoeke Veeninga over de camping, faam, omroeppolitiek, zingen bij een leeg benzinestation, landmarken, gourmetten, liefde en nog heel veel meer.

Vorige pagina Back to top
NPO Radio 1