appjecalendarcheckchevron-downchevron-leftchevron-rightchevron-upclosedownloaddragfacebookfast-backwardfast-forwardgoogle-plusiconinstagramlinkedinlistlisten-livelogo-nporadio1logo-tour-de-france mailmicrophonepauseperson-man-2person-woman-4phonepinterestplayplaylistplyr-nextplyr-prevquestionquotesearchsharesorter--up-and-down star--open-and-filled star-openstarthumbdownthumbuptwitterwatch-livewhatsappyoutubeplyr-captions-off plyr-captions-on plyr-enter-fullscreen plyr-exit-fullscreen plyr-fast-forward plyr-muted plyr-pause plyr-play plyr-restart plyr-rewind plyr-volume
STER Advertentie

Waarom we soms meer rouwen om een huisdier dan om een mens

ANP
donderdag 13 juni 2019 | NOS | Redactie

Ging je huisdier vroeger dood? Dan liet je Banjer, Diesel of Bello gewoon bij de dierenarts achter. Maar tegenwoordig krijgen honden, katten of andere huisdieren doorgaans hun eigen begrafenis. Het aantal dierenbegraafplaatsen is de afgelopen twintig jaar gegroeid van 10 naar zo'n 50.

Henken en Cramwinckel over rouwen om huisdieren

"Dat mensen een bijzondere band kunnen hebben met een dier is van alle tijden, maar dierenbegrafenissen waren vroeger aleen voor de elite", zegt Laura Cramwinckel, curator van tentoonstelling De Laatste Aai. Tegenwoordig is dat wel anders. "Huisdieren zijn nu een volwaardig gezinslid", weet ze. En daar hoort dus ook een passend afscheid bij.

Voor wie dat zeker geldt, is fotograaf Simone Henken. Haar hond Joeri overleed 3 jaar geleden. "Terwijl ze nog leefde wist ik al dat het een probleem zou worden om afscheid van haar te nemen", vertelt ze. Toen het slechter ging met Joeri, besloot Henken een fotoserie van haar te maken. 

Uitvaart met bloemen en limonade

Uiteindelijk werd haar hond 17 jaar oud. Na het overlijden organiseerde Henken een uitvaart, waarvoor ze ook buurtbewoners uitnodigde. Met bloemen voor bij de kist en limonade voor de kinderen. Een gepast afscheid, vindt Henken. "De band moet Joeri was heel intens, een diep gevoel van verbondenheid. Ik wist ook niet dat dat kon."

Ze vertelt met enige schroom over het rouwproces dat ze doormaakte en nog steeds doormaakt. "Rouwen om een dier kan intenser zijn dan een mens", weet ze nu. "Joeri stond zo dichtbij. Ze slaapt met je, ze eet met je, ze viert met je mee en ze troost je. Ik mis haar meer dan mijn eigen moeder."

Groter gemis dan oma

Cramwinckel heeft dit ook bij andere baasjes gezien, "Als je 15 jaar met een dier woont en hij is 24 uur per dag bij je. Hij kwispelt als je binnenkomt en slaapt zelfs in je bed. Dan mis je zo'n dier bij het overlijden meer dan die oma waarbij je eigenlijk niet meer kwam."

Ze snapt wel hoe dat komt. "Rouwen voor een huisdier kan heel erg lijken op rouwen om een mens. Het gaat er maar net om hoe hecht de band was met je dier. En als die band erg hecht was dan wordt het verdriet natuurlijk enorm gevoeld."

Henken heeft inmiddels een nieuwe hond: Ella. "Het is een lief hondje, maar de band is niet zoals met Joeri."

Correctie melden

STER Advertentie
Vorige pagina Back to top
NPO Radio 1